ช็อคบอล ของหวานชนิดแรกที่ทำแล้วออกมากินได้
posted on 08 Sep 2011 22:11 by ruinmaster



















บันทึกนักเดินทาง
มาคุยเล่นกันก่อนเจ้าค่ะ นิยายในชุด บันทึกนักเดินทางนี้ จริงๆ แล้วแบ่งออกเป็นสามภาคย่อย อันประกอบไปด้วย
I ผู้ควบคุมความตาย
II นักทำนาย ผู้มองไม่เห็นอนาคต
III จุดเริ่มต้นและจุดจบ
ภาคที่ท่านกำลังจะได้อ่านคือ นักทำนาย ผู้มองไม่เห็นอนาคต บันทึกเล่มนี้จะเกี่ยวกับโจรสลัดและการล่าสมบัติ เรียกกันง่ายๆ ว่า ภาค ลามัวร์(นามสกุลตัวหลัก)
บันทึกนักเดินทาง : นักทำนาย ผู้มองไม่เห็นอนาคต
Introduction
OooooooooooooooooooooooooooooooO
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ไกลแสนแสนไกล ลึกลงไปในป่าดงพงไพร ยังคงมีดินแดนลึกลับมหัศจรรย์รอให้ท่านได้ค้นพบ ดินแดนอันงามงดที่ถูกเรียกขานกันว่า.....
ให้ตายเหอะ!!! พวกท่านคงไม่คิดจริงๆ ใช่ไหม ว่าข้าจะเริ่มเรื่องเล่าด้วยประโยคดาดๆ พรรค์นั้น
อย่าบอกนะว่าท่านคิด!
หากท่านคาดหวังถึงนิทานก่อนนอนหวานเลี่ยนที่มีเจ้าหญิงแสนสวยบนหอคอย หรือเจ้าชายขี่ม้าขาว และแม่มดร้ายอัปลักษณ์ เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องของโจรสลัด
เนิ่นนานมาแล้ว ผู้คนเฝ้าค้นหา ขุมทรัพย์อันยิ่งใหญ่ที่เชื่อกันว่ามันคือ ทุกสิ่ง และบันดาลทุกอย่าง “ขุมทรัพย์มรณะ” ข้าเองก็ไม่แน่ใจนักว่าใครกันที่เริ่มพูดถึงขุมทรัพย์ที่ไม่เคยมีใครได้พบเห็นหรือครอบครองชิ้นนี้ น่าแปลกทั้งๆ ที่ไม่มีอะไรยืนยันว่ามันมีอยู่จริง แต่ทุกคนกลับเชื่อ
เล่ากันว่า “ขุมทรัพย์มรณะ” ถูกซ่อนไว้ที่หมู่เกาะลึกลับที่ซึ่งถูกเรียนขานกันด้วยนาม “สุสานของคนเป็น” ผู้ที่ความตายนำทางเท่านั้นที่จะไปถึง
ในประวัติศาสตร์ กลุ่มโจรสลัดเพียงกลุ่มเดียวเท่านั้น ที่มีคนกล่าวว่าพวกเค้าได้ไปเหยียบสุสานของคนเป็น กลุ่มของคาร์ล คาซิลอน
แต่ก็นั่นแหละ เมื่อครู่พูดว่า มีคนกล่าวถูกไหม มันก็แค่เรื่องเล่า ไม่มีอะไรยืนยันว่าคนกลุ่มนี้ได้ไปยังสุสานของคนเป็นจริงหรือไม่ เพราะพวกเขาไม่ได้กลับมา...ไม่หวนกลับมาเลยสักคน
ผู้คนส่วนใหญ่ล้มเกการค้นหาสิ่งนี้กันไปนานแล้ว แผนที่ทางไปก็หลงเหลือน้อยเต็มทน ไม่มีใครอยากไปเยือนหมู่เกาะปีศาจ ไม่มีใครอยากพานพบกับความตาย
ยกเว้น คนบางกลุ่มที่ข้าไม่รู้ว่ามันโง่หรือบ้าที่ข้ากำลังจะเล่าให้ท่านฟัง
OooooooooooooooooooooooooooooooO
ปล.เกริ่นนำสั้นมากๆ ต้องขออภัยมานะทีนี้ค่า
ปลล.กรุณาติดตามตอนต่อไปที่จะยาวกว่านี้อย่างแน่งนอน
Blue Jewel







edit @ 8 Apr 2011 23:54:34 by กรณิกา
edit @ 9 Apr 2011 03:33:06 by กรณิกา